คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ (อังกฤษ: National Olympic Committee; อักษรย่อ: NOC) เป็นองค์กรผู้มีอำนาจระดับประเทศ ในกระบวนการโอลิมปิกระดับนานาชาติ ภายใต้การควบคุมโดย คณะกรรมการโอลิมปิกสากล
นอกจากนั้น คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติทั้งหลาย ยังมีหน้าที่ส่งเสริมพัฒนาการของนักกีฬา และการฝึกอบรมผู้ฝึกสอน ตลอดจนเป็นเจ้าหน้าที่การกีฬาระดับชาติภายในภูมิภาคของตน
ในปี พ.ศ. 2558 (ค.ศ. 2015) มีคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ ซึ่งผู้แทนของทั้งประเทศเอกราช และดินแดนปกครองพิเศษต่างๆ รวมทั้งหมด 206 ชุด โดยในบรรดาสมาชิกสหประชาชาติ 193 ประเทศ มีคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติทั้งหมด 197 ประเทศ[ รวมทั้งดินแดนอื่นอีก 9 แห่งดังต่อไปนี้
ไต้หวัน ได้รับการกำหนดชื่อจากไอโอซีให้เป็น 
จีนไทเป
องค์การปลดปล่อยปาเลสไตน์แห่งชาติ ได้รับการกำหนดชื่อจากไอโอซีให้เป็น ปาเลสไตน์- ดินแดน 4 แห่งของ
สหรัฐ ซึ่งประกอบด้วย 
อเมริกันซามัว 
กวม 
ปวยร์โตรีโก และ 
หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐอเมริกา (ได้รับการกำหนดชื่อจากไอโอซีให้เป็น หมู่เกาะเวอร์จิน) - อาณานิคมโพ้นทะเล 3 แห่งของ
บริเตนใหญ่ ซึ่งประกอบด้วย 
เบอร์มิวดา 
หมู่เกาะบริติชเวอร์จินและ 
หมู่เกาะเคย์แมน 
อารูบา ในสถานะดินแดนจาก 
ราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ ในแคริบเบียน ส่วน 
เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส สูญเสียสถานะของตนในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2554 อันเป็นผลมาจาก การล่มสลายของดินแดนเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2553 (ค.ศ. 2010)[1][2]
ฮ่องกง ในสถานะแคว้นการปกครองพิเศษของ 
สาธารณรัฐประชาชนจีน
หมู่เกาะคุก ในสถานะรัฐสมทบของ 
นิวซีแลนด์
อนึ่ง คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติทั้งหลาย ล้วนเป็นสมาชิกของ สมาคมคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ (Association of National Olympic Committees; ANOC) และยังแบ่งออกเป็นสมาคมระดับทวีปอีก 5 แห่งด้วย
| ทวีป | สมาคม | จำนวนเอ็นโอซี | เอ็นโอซีแรกสุด (พ.ศ.) | เอ็นโอซีล่าสุด (พ.ศ.) |
|---|---|---|---|---|
| สมาคมคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอฟริกา | 54 |  อียิปต์ (2453) |  เซาท์ซูดาน (2558) | |
| องค์การกีฬาแพนอเมริกัน | 41 | สหรัฐ (2437) |  ดอมินีกา (2536) เซนต์คิตส์และเนวิส (2536) เซนต์ลูเชีย (2536) | |
| สภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย | 44[3] |  ญี่ปุ่น (2455) |  ติมอร์-เลสเต (2546) | |
| คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งยุโรป | 50 |  ฝรั่งเศส (2437) |  คอซอวอ (2557) | |
| คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติโอเชียเนีย | 17 |  ออสเตรเลีย (2438) |  ตูวาลู (2550) |
รายชื่อคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ เรียงลำดับตามปีพุทธศักราชที่ไอโอซีให้การรับรอง
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อตามลำดับเวลา ของคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติจาก 204 ประเทศ ซึ่งคณะกรรมการโอลิมปิกสากลให้การรับรอง ตั้งแต่เริ่มก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2437 (ค.ศ. 1894) คณะกรรมการของหลายประเทศในจำนวนนี้ ก่อตั้งขึ้นมาแล้วหลายปีก่อนจะให้การรับรอง ขณะที่อีกส่วนหนึ่งมีการรับรองโดยทันทีเมื่อก่อตั้งขึ้น สำหรับคณะกรรมการโอลิมปิกของรัฐในอดีตซึ่งทุกวันนี้ไม่มีอยู่ จะแสดงด้วยตัวเอน
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่ไม่ได้การรับรอง
คณะกรรมการโอลิมปิกและกีฬาแห่งมาเก๊า ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2530 (ค.ศ. 1987) และมีความพยายามที่จะลงทะเบียนกับไอโอซีมาโดยตลอด แต่ยังคงไม่มีการรับรองอย่างเป็นทางการ ด้วยเหตุนี้จึงไม่มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันในโอลิมปิก ภายใต้ชื่อ 
มาเก๊าของจีน อย่างไรก็ตาม ยังได้เข้าแข่งขันในกีฬาพาราลิมปิก เช่นเดียวกับ 
หมู่เกาะแฟโร ที่มีการรับรองคณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติ
มาเก๊าของจีน อย่างไรก็ตาม ยังได้เข้าแข่งขันในกีฬาพาราลิมปิก เช่นเดียวกับ หมู่เกาะแฟโร ที่มีการรับรองคณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติ
ประเทศอื่นๆ ที่คณะกรรมการโอลิมปิกยังไม่ให้การรับรอง ประกอบด้วย 
คาตาโลเนีย
ยิบรอลตา
เฟรนช์โปลินีเซีย 
นีอูเอ 
โซมาลิแลนด์ 
นิวแคลิโดเนีย 
เคอร์ดิสถาน 
ไซปรัสเหนือ 
อับคาเซีย 
ชาวอเมริกันพื้นเมือง 
หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา 
แองกวิลลา 
มอนต์เซอร์รัต และ 
หมู่เกาะเติกส์และหมู่เกาะเคคอส
คาตาโลเนีย ยิบรอลตา เฟรนช์โปลินีเซีย นีอูเอ โซมาลิแลนด์ นิวแคลิโดเนีย เคอร์ดิสถาน ไซปรัสเหนือ อับคาเซีย 
ชาวอเมริกันพื้นเมือง หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา แองกวิลลา มอนต์เซอร์รัต และ หมู่เกาะเติกส์และหมู่เกาะเคคอส
No comments:
Post a Comment